شبهاي بي تو بودن

آخرين پست

payiz — Fri, 22 Jul 2005 19:50:18 GMT

نشد يه قصري بسازم ، پنجره هاش آبي باشه

من باشم و اون باشه و یک شب مهتابی باشه

نشد یه بارم برسم به آرزوهای محال

یه خاطره مونده برام با یه سبد میوه کال

نشد منم واسه یه بار به آرزوهام برسم

گذشته کار از کارمون دیر شده به خدا قسم

نشد به موقع این کویر ابری بشه بارون بگیره

نشد خودش آینه که هست بیاد و شمعدون بگیره

خلاصه که آخر نشد ما گل سرخ رو بو کنیم

.....................................

قصه داره تموم میشه مثل تموم قصه ها

فقط واسم دعا کنید اول خدا بعدا شما

چراغهاي رابطه تاريكند

چراغهاي رابطه تاريكند

كسي مرا به آفتاب

معرفي نخواهد كرد

كسي مرا به مهماني گنجيشك ها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنيست

با تشکر از تمام دوستاني که تو اين مدت همدل و همراهم بودند....واسه تک تکتون آرزوي سعادت و موفقيت مي کنم
نازنينان چه دعا بهتر از اين
گريه تون از سر شوق
خنده تون از ته دل
هر غروبتون دلشاد

بعد از تو

payiz — Thu, 07 Jul 2005 14:21:18 GMT

بايد کنار خاطره ها ايستاد
بايد کنار خاطره ثاقب را
در گوش ساعات و سال
در گوش سالها و سفرها خواند
بايد تمام سفرها را با نام خاطره آغازيد
اي خوب روزگار شيدايي
در دل هواي با تو بودن
در سر هواي تو را ديدن
بعد از تو، روزهاي من
ستوه و تنهايي است
بعد از تو پنجره غمگين است

بعد از تو ، خآطره ها و سراب ديدارت
بعد از تو سال من قرني
بعد از تو ساعتم ساليست
بعد از تو خاطره هاي تو خواهد ماند
بعد از تو.... بي تو.... هر آوازي
آواز ياد تو و ....درد پاييز است
بعد از تو فصل پاييز است
بعد از تو ...فصل پاييز است ...

ايكاش

payiz — Tue, 28 Jun 2005 08:38:18 GMT

من آن ناخوانده آوازم... صدای زخمی سازم...

به دنبال صدایم باش ... برای تو اگر رازم...

من آواز بیابانم ... صدای بغض بارانم ...

بریده از نیستانم ... غمی دارم که می خوانم ...

صدای بغض بارانم .... مرا بشنو که می بارم

بمن از من شکایت کن ... مرا از من حکایت کن ...

از این دریای دل تنگی ... به یک جرعه قناعت کن ...

ايكاش ميتوانستم به سكوتخانه دلم سفركنم تا در آنجا هياهويي بر پا كنم و ايكاش پرنده اي بودم كه ميتوانستم در كاشانه قلبم به پرواز درآيم تا بتوانم با صداي سايش بالهايم سكوت مرگبارش را كه نشانگر لحظات تاريك دلتنگي ام است به هم بريزم .

ايكاش قلمم شاعر بود!
كه با شعرهاي سرخش ميتوانستم ديوارهاي خاكستري زندگي ام را كه به رنگ تنهايي است لاله گون كنم .

ايكاش هيچگاه بوي آشناي غربت به مشامم نميرسيد و ايكاش همه چيز با جا گذاشتن بار غربت در كوپه تنهايي قطار زندگي رنگ ميگرفت ؛ و ايكاش بار غربت در اين كوپه جا ميماند !

ايكاش هيچگاه به چشم غربت خيره نميشدم ، ايكاش پاسخ اولين سلام دلتنگيهايم را نميدادم و ايكاش هيچوقت به تنهايي ام اجازه همسفر شدن در راه زندگي ام را نميدادم .

ايكاش ميتوانستم غبار سرد بي وفايي را از چهره جهان بشويم و ايكاش ميتوانستم گرماي محبت و دوستي را براي جهانيان تفهيم كنم و ايكاش ميتوانستم تمام نبودنها را فقط براي بودن ببينم !...

خاطره ها .....

payiz — Sun, 12 Jun 2005 21:14:18 GMT

امشب دوباره عطر تو را بو کردم

خاطراتت دوباره زنده شد

و به یادت اشک ریختم

چقدر جایت کنارم خالی شد

و من

در حسرت نگاه معصومانه ات ماندم

امشب دوباره عطر تو را بو کردم

یادم امد که با من بودی

دوباره با غم خو کردم

کاش می امدی

ومن

از شوق به اسمان می رفتم

باران می شدم

قطره ای

روی رخت می گشتم

عطر تو در فضا می پیچید

ومن... همیشه عطر تو را بو می کردم

می نوازم يادت را... رد پای تو هنوز مانده بر روی غروب لحظات

تو نرفتی زينجا ياد تو پر شده در خاطره ها .....

من بي تو اي عشق تنها ترينم

payiz — Sat, 28 May 2005 06:27:18 GMT

تو پر کشيدي ، مثل کبوتر
وقت غروبه گلهاي پرپر

بي تو مي باره اندوه غمها
رنگ غروبه تموم دنيا

بر شانه شب من گريه کردم
گفتم که بي تو پاييز دردم

مينويسم با سکوتم

payiz — Wed, 25 May 2005 07:00:18 GMT

مينويسم با سکوتم مثل رويا مثل يه خواب

خطی از دلتنگی خويش نامه ای نوشته بر آب

از غروب و غربت من از يه راه دور و دشوار

برسه به دست طفلی که نشسته کنج ديوار

پشت ديوار سکوتم جاده های جستجو هام

جايی که شکسته ميشد قلکای آرزوهام

توی کوچه باغ لبخند کوچه گريه و بازی

شب آرزو شمردن خنده های بی نيازی

مينويسم تا بدونی من به دنبالت دويدم

رفتم و رفتم و رفتم اما هيچ وقت نرسيدم

تو همون گل سپيدی که يه شب باد با خودش برد

همون تفسير نجيبی که توی آيينه پژمرد

کاش ميشد مثل تو باشم ساکت و صبور و ساده

با تو هستم ای خود من ای دل هميشه عاشق

بی تو من مثل يه نامه به خط آخر رسيدم

اما حتی توی خوابم يه نفس تورو نديدم

هوای ابر پاییزم ... به آسانی نمی بارم

ولی با تو فقط با تو... هزاران گفتنی دارم

بعد از تو

payiz — Fri, 13 May 2005 16:35:18 GMT

بعد از تو از كدام دريچه

آسمان را به تماشا بنشينم

و با كدام واژه عشق را معنا كنم

بي تو

همه ي فصلها خاكستري

و همه ي ستاره ها خاموشند

كيفر شكستن دل من چند جاده غربت

و چند آسمان تنهايي است

باور كن

من هنوز هم

به صداقت چشمان تو ايمان دارم.

من آن شکوفه ی اندوهم
کز شاخه های یاد تو می رویم
شب ها ترا به گوشه ی تنهایی
در یاد آشنای تو می جویم.
..و
دلم گرفته است...
دلم گرفته است....

اشک من بيا منو ياري بکن

payiz — Tue, 03 May 2005 15:24:18 GMT

گریه کن ای دیده ی در خون نشسته
ناله سر کن بغض در گلو شکسته
رفته اون که همدم و همراه من بود
سخته رفتن بی تو با پاهای خسته
وقتی رفتی نبض لحظه بی صدا شد
قامت من با شکستن آشنا شد
وقتی رفتی در به روی قصه وا شد
قصه ی غم قصه ای بی انتها شد
کاش میذاشتی سر رو شونم نازنینم
کاش می موندی ای امید آخرینم
باورم نمیشه هرگز این جدایی
باورم نمیشه رفتی که نیایی
رفتی و تو گوش من زنگ صداته
همدم بودن من خاطره هاته

چشمهايم را ميبندم
تو مي آيي
و باز ميکنم
تو نيستي
من ميخوام براي هميشه بخوابم

قدم قدم جدائيمون به مرز باور ميكشه

payiz — Sun, 17 Apr 2005 18:27:18 GMT

ديشب...
ديشب گريزمن زمن ازفكرتو بود
دلواپسي درقلب من ازهجرتوبود
ديشب نگاه تارمن صدها سخن داشت
اودررخ هرآينه شكوه زمن داشت
ديشب به چشمانم به جاي اشك خون بود
درحسرت ديدارتو دردل جنون بود
ديشب نبود همصحبتم جزيك قناري
اوهم براي ديدنت بي تاب, آري
ديشب غم ناديدنت ديوانه ام كرد
فكرنگاه پاك تو ويرانه ام كرد
ديشب زهجران تو بازبيمارگشتم
درآتش عشقت زعشق بيزارگشتم

کسی نیست

بیا زندگی را بدزدیم , آنگاه

میان دو دیدار تقسیم کنیم

يه لحظه خاطراتت ، از خاطرم جدا نيست

payiz — Sun, 10 Apr 2005 20:01:18 GMT

حس تو نبض تو دست تو خاطره شد

عشق تو ياد تو اسم تو خاطره شد

مثل يه قصه زيبا مثل يه خواب كوتاه

من اسم تو گذاشتم قشنگترين اشتباه

بى تو هر لحظه من شكسته بى صدا بود

اين خنده ها دروغه بى تو شادى كجا بود

حس نوازشتو هنوز رو پوست منه

گرمى خوب دستات من و آتيش مى زنه

روزاى شادى و عشق حيف كه چه زود مى گذره

از قصه من وتو چى موند به جز خاطره

يه قاب عكس خالى زير غبار هميشه

نرفته از ياد آينه هنوز رنگ نگاهت

رفتى تو از زندگيم انگار كه يه خواب بودى

تو لحظه هاى عمرم افسوس كه كم ياب بودى

مى دونستم از اول اين رسم زندگى نيست

خوشبختى ها زود گذر هرگز هميشگى نيست

به دنبال يه رويا كه هرگز دست نيافتنى بود

مى دونستم از اول قلبم شكستنى بود

پشت درهايی که امتدادشان میرسيد به آخر نگاه تو
بارها شکست قلبم
بارها خود را در تکه هايش ديدم
بارها صدای آمدن پا را
صدای خشخش برگها را شنيدم
خواستم لب بگشايم
از چيزی بگويم که سالها پشت درها مانده
اينک تنهايم،
پشت همان درها
تنهايی را درک میکنم
و صدايم را آنچنان در گلو میفشارم که ديگر
شکستن تکه های قلبم را هم نمیشنوم